|
Van Quickenborne ondermijnt POST op vooravond onderhandelingen. Spelregels tijdens de match veranderen, kan niet.
sp.a-Kamerlid David Geerts is verbolgen over het feit dat Van Quickenborne de toelage van de POST wil verminderen zonder dat er gesproken is over de invulling van ‘Universele Dienstverlening'. Geerts betreurt dat de liberalen niets geleerd hebben uit de recente bankcrisis. Een blinde liberalisering in de postsector zal leiden tot sociaal bloedbad voor de werknemers en mindere dienstverlening voor de klanten.
Na maanden van getalm heeft de liberale excellentie Van Quickenborne zijn ware aard laten zien. De openlijk aanval op de zogenaamde 300 miljoen euro die de Post jaarlijks krijgt is een welgeplande strategische zet. Van Quickenborne laat met opzet uitschijnen dat het hier om een dotatie gaat. Dit klopt totaal niet. De 300 miljoen euro is het gefactureerde bedrag voor diensten die de Post voor de federale Staat levert: het uitreiken van kranten aan een verminderd tarief, het uitbetalen van pensioenen, het beheer van de rekeningen van de rekenplichtigen van de staat. Het is dus een factuur voor dienstverlening. Indien dat Van Quickenborne wil dat de dagbladuitgevers de werkelijke kostprijs van de verzending van kranten betalen, dan moet hij het zeggen. Indien dat Van Quickenborne wil dat er geen pensioenen meer uitbetaald worden, dan moet hij kleur bekennen. Maar het is onverantwoord dat de Minister met opzet verwarring zaait met de betoelaging van 5 miljoen euro voor de Zweedse Post voor universele dienstverlening. In België is er op dit moment nog geen specifieke toelage voor de universele dienstverlening, want dit zit vervat in het monopolie van de Post. Naar de toekomst is dit juist voorwerp van discussie. Van Quickenborne voelt zich blijkbaar in zijn sas met het spelen van spelletjes, maar vergeet helaas de 32.000 personeelsleden en de 10 miljoen klanten.
sp.a-Kamerlid David Geerts: "Tijdens de bespreking van de regeerverklaring heb ik de regering verweten dat zij nog steeds geen akkoord hadden over de manier waarop zij de liberalisering van de postsector zouden aanpakken. De invulling van het aspect universele dienstverlening en de financiering ervan zouden verder onderzocht worden. Ook was er geen eenduidige visie over de loon- en arbeidsvoorwaarden in de ganse postale sector."
Het cynisme van deze regering kent blijkbaar geen einde. Enerzijds voorziet men in de begroting 2009 dat de Post voor 120 miljoen euro aan de federale staat zal geven via dividenden, en anderzijds wil diezelfde federale staat veel minder betalen voor de huidige dienstverlening. De Post wordt dus als het ware tweemaal in de zak gezet.
"De liberalen willen onwaarschijnlijk het dogma van de ongecontroleerde vrije markt ook in de postsector introduceren. Helaas werkt deze vrijheid, blijheid niet. Wat ons betreft dient er een sterk gereguleerd kader te komen, het zogenaamde ‘level playing field'. Nieuwe operatoren dienen strikte loon- en arbeidsvoorwaarden te aanvaarden. Het kan toch niet dat er anno 2008 kinderen worden ingezet om huis-aan-huis-bladen rond te bedelen. Het is ook wraakroepend dat Van Quickenborne wil toelaten dat de mensen in de postsector morgen minder zullen verdienen dan vandaag. Op moment dat de kosten voor het dagelijkse leven sterk stijgen, aan loondumping doen, is een pure schande , " aldus Geerts.
Een tweede aspect is de kwaliteit en de kwantiteit van de postbedeling. Geerts is ervan overtuigd dat in de grote steden er voldoende kandidaten zullen zijn om de post te bedelen. Maar vreest dat in minder bevolkte gebieden zoals de Westhoek of de Kempen, de klanten de dupe zullen zijn van ongebreidelde liberalisering.
David Geerts: " Een derde aspect dat behandeld moet worden is welke bijdrage de nieuwe operatoren moeten doen om de universele dienstverlening te betalen. De regering heeft blijkbaar wel een akkoord dat de POST de universele dienstverlener zal zijn tot 2016, maar hoe men dit zal financieren is veel onduidelijker. Zo moet men oppassen dat men Italiaanse systeem niet kopieert: want daar staat de achterdeur zo ver open, dat de nieuwe operatoren niets betalen. Daarom pleit ik ervoor dat de nieuwe operatoren via een strikt licentiesysteem kunnen toegelaten worden aan een het zogenaamde "Pay or Play" - principe: de operatoren kunnen deze voorwaarden aanvaarden (play) of ervoor opteren om op een andere manier te werken maar dan moeten zij wel bijdragen tot de financiering van de universele dienstverlening (pay).,Het risico dat de nieuwe operatoren de kers van de taart plukken, en dat de POST het gelag zal betalen, is immers niet denkbeeldig. In Engeland was de Royal Mail ooit een zeer rendabel bedrijf, maar na de privatisering van de markt werden de schulden opgestapeld en hangen er zeer zware en dreigende donderwolken boven het bedrijf en zijn werknemers "
|