Sp.a-Kamerlid David Geerts eist dat het rapport van het European Railway Agency (ERA) aangaande de veiligheid op het Belgische spoorwegennetwerk, het tussentijds rapport van de treinexperts en het rapport van het Rekenhof besproken worden in de commissie Infrastructuur. Het recente ongeluk in Aarlen wijst er nog maar eens op dat veiligheid prioritair is.

"Ik ben verbolgen over het feit dat er sinds einde juni een rapport van ERA aangaande de veiligheid op het Belgische spoorwegennetwerk in de gangen van het Parlement ligt en dat dit niet vrijgegeven wordt aan de parlementsleden. Samen met een aantal collega's hebben we rapporten gevraagd, mensen gehoord en fundamenteel gedebatteerd over spoorveiligheid. Dat dit meer dan noodzakelijk was, bewijst het recente ongeluk in Aarlen. Het is daarom onaanvaardbaar dat wij als het ware in een zomerslaap gehouden worden, en ons werk niet verder kunnen doen. Daarom eis ik dat de commissie Infrastructuur onmiddellijk over alle rapporten kan beschikken," aldus David Geerts.

De kern in het rapport van ERA lijkt te zijn dat er geen voldoende uitgerust, en onafhankelijk orgaan in België is, dat een dwingende bevoegdheid heeft over spoorveiligheid. De experts hebben er ook op gewezen dat er een veel striktere veiligheidscultuur moet komen. Een veiligheidscultuur creëer je niet door alleen maar te bestraffen, maar wel door de organisatie en haar mensen mee te laten denken in veiligheid. En blijkbaar was dit een probleem bij de NMBS.

David Geerts: "Tijdens de hoorzittingen in de commissie bleek dat wanneer personeelsleden meldingen maakten over seinen die niet werkten, er geen gehoor aan werd gegeven. Zo herinner ik mij dat een sein onzichtbaar was door takken. Wel twee maanden later stonden die takken er nog. Maar tegelijkertijd werden treinbestuurders die een sein voorbij reden, zelfs zonder dat er enig gevaar was, wel streng bestraft werden."

Op basis van de hoorzittingen concludeert Geerts ook dat de oude NMBS te veel in zichzelf was gekeerd en dat er te weinig naar de ‘best practises' van het buitenland werd gekeken. Dit verklaart deels ook de keuze om een eigen systeem, zoals TBL 1+ uit te werken.

Om soortgelijke denkpatronen naar de toekomst te vermijden, is het noodzakelijk dat alle externe rapporten in alle transparantie worden besproken. Daarom dient het parlement zeer dringend zijn werkzaamheden rond de spoorveiligheid opnieuw te starten.